87' den beri..


İstanbul' un 87' den beri gördüğü en uzun süren kar diyebilir miyiz, haftaya tekrar geliyormuş sanırım?

87 kışını çok net hatırlamasam da 5 yaşındaydım, çok kar vardı (Kurtuluş' ta bile!) kar topu oynamıştık.


Evde olup dışarıya sadece keyif için çıkanlara iyi de işe-okula gidenlere biraz eziyet sanki..

13 yorum :

  1. Bir de 89 senesinde böyle olmuştu.. Gece yarısına kadar sokakta oynamıştık :)

    YanıtlaSil
  2. yaaa....yetmiyormuydu bu kadar yağdığı arda nefret ediyor kardan :) eve tıkandık...:(

    YanıtlaSil
  3. evden izlemek, dışarı çıkıp delicesine kar topu oynamak, ısınmak için eve girip tekrar çıkı oynamak...müthiş eğlence...
    ama işe gelmek, o sıcak evden çıkmak...=(((

    YanıtlaSil
  4. evde çalışanlara iyi, dışardakilere :(

    YanıtlaSil
  5. ne güzel karı görüyorsunuz.Biz İzmir'de uzun zamandır göremiyoruz.Nil de ne kadar mutludur.Yürüyorda maşalaah artık

    YanıtlaSil
  6. Eh işte yürümesi hala keyfine kalmış. Bazen bir bakıyorum arkamdan kaptırıp yürüyor, bazen yorulup emekliyor.

    YanıtlaSil
  7. Hep okuyorum blogunuzu ama ilk defa yazmak istedim.O tarihlerde bende Kurtuluş'ta çocuktum. Belki o yüzden farklı bir yakınlık hissettim.

    YanıtlaSil
  8. sabah 6:30 da sitenin ayak basılmamış karlarına ilk basan olmak...işe gidiyorsan pek de keyifli değil evet. ama 3 gündür kar sayesinde 1 sa bile olsa erken paydos etmek de fena değil hani :)

    YanıtlaSil
  9. ben 87'de ilkokul 1'deydim. uzun bir kar tatili yapmıştım onu hatırlıyorum :)
    bize (işe gidenlere) dediğin gibi eziyet oluyor :( özellikle de benim gibi hamileysen düşme korkusuyla adım adım yürüyenlere :( kamuda hamilelere 2 gündür tatilmiş. özel sektörü bıraksam mı ne :P

    YanıtlaSil
  10. Laçin merhaba...seninle tanışmam yaklaşık 1 yılı buluyor..İsmim Zeynep Ankara'dan yazıyorum sana..Ben de evliyim ve 9 yaşında bir kızım var..bloğunla tanışmam çok tesadüf eseri oldu ve sonrasında alışkanlığa dönüştü..belki de bir sahipleniş bile oldu..arkadaşlarıma öneriyorum çünkü...yaşça senden büyüğüm seni takip etmemin en önemli nedeni bence becerilerin dışında hayata olan bağlılığın ve yaşama enerjinin yükseliği...onca zaman buraya bakıyor olmama rağmen iki satır birşeyler yazamadım...ama uzun zaman sonrası bunu yapmam gerektiğini düşündüm...ne yapıyorum biliyormusun? işyerinde çok yoğunken, işlerimden bunalmışken bir anda açıyorum bloğu ve nefes alıyorum:) bu yüzden tşk ediyorum sana...ben küçük bir çocukken de hep bebeklerime elbise dikerdim kendimce..şu anda böyle bir becerim yok ve belki de bu yönümü senin yaptığın o güzel şeylerle tamamlıyorum...ben sadece bu duygularımı seninle paylaşmak istedim herşey dilediğince olsun..sevgilerimle..
    Zeynep

    YanıtlaSil
  11. ama 87 çok çok daha beterdi ya ben ilkokula başlamıştım ve şubat tatili sonrasıydı 15gün kar tatili olmuştu :) işte o yüzden hiç şubat tatilleri beni kesmedi 1aylık tatil bekledim hep:)

    YanıtlaSil
  12. Çok teşekkür ederim yazdığın için. Benden de sevgiler sana.

    YanıtlaSil
  13. Hayat Ve Kurabiyesi2 Şubat 2012 12:25

    İşte o 87 şubatının kar manzarasında dünyaya gelmişim... Şimdi mi heran kızımın doğmasını bekliyoruz... :) Benim minnakımda anası gibi kar kış bebeği olacak inş..

    YanıtlaSil

Yorumlarınız için teşekkür ederim.

Blogumda durmasını istemediğim eleştiriyi aşan yorumları onaylamıyorum.

lacheenorg@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.