Bloga yazı yazmayalı bir hafta olmuş, çok uzun zamandır bu kadar ara vermemiştim. Bu seferki de tahmin edebileceğiniz üzere zorunluluktan oldu.
Bütün haftayı genel olarak (cumartesi tam gün dahil) işe git, eve gel, yemek ye, Nil' le ilgilen-uyut, uyu, gece Nil' e on defa kalk ( biraz burnu tıkalı bu ara, bir de devamlı rüya görüyor), sabah oldu işe git eylemlerinin sıralanmasıyla geçirdiğim için evde bilgisayarı açmaya bile fırsatım olmadı. Zaten bilgisayarda bütün gün çizim yapınca akşama açabilecek sağlam göz kalmıyor bende. Dikiş makinesiyle ise sadece bakışmakla yetiniyoruz. Dikiş dikecek kadar boşaltamıyorum kafamı. Hala bu yoğunluğa alışabilmeyi ümit ediyorum. Vitamin almaya başladım, biraz daha iyiyim o yüzden. Alışacağım inşallah bu yoğun tempoya.
