Uzun zamandır Nil' in yatağının korkuluğunu çıkarmayı planlıyorduk. (Doktorumuz yürüdükten sonra çıkarılmasını öneriyor, boy uzadıkça korkuluklardan kendini aşağı atmaya yeltenme başlıyor çünkü) Birkaç ay önce gündüz uykusunu uyumadan çıkarıp denemiştim; zıplama yeri ayarladığımı sanmıştı, bir-iki üçte zor tutmuştum uçuyordu aşağıya. Ama yine de korkuluklardan çok rahatsızdı.
Assos' tan geldikten sonraki gün bir cesaret söktük korkulukları. Henüz büyük yatak almayacağımız için bu şekilde nasıl güvenli hale getirebiliriz diye düşündük. (İkea' da satılan yan korumalar küçük yatak için fazla uzun geliyordu, onu artık daha sonra alırız.) Tekli koltuğu baş tarafına yanaştırdık, ayak ucunu inebilmesi için boş bırakıp oturma odasındaki koltuğun minderlerini koyduk. Koltuğun şeklinden dolayı boş kalan yere de bir uzun yastık ekledik.
Birkaç gece düşer, ağlama sesiyle uyanırız diye beklerken hiç düşmedi. Uyanınca ağlaması tamamen kesildi. Uyandığında ayak ucundan aşağıya iniyor kendisi ve evin içinde geziniyor. Hala sessizlikte arkamda bir yer mantarının bıdır bıdır bir şeyler söylemesine alışamadım gerçi, insan korkuyor :)
