Topuk Yaylası' nda bir Nilpot

Geçen hafta gittiğimiz Topuk Yaylası' ndan kalan fotoğraflardan bir kısmı da bunlardı.
Üst sol : Kalenin fileleri havalandırılmakla kalmamış görüldüğü gibi. Bizim minnaklar futbol sahasını ve kaleleri çok sevdiler, oradan oraya koşturup durdular.
Üst sağ : Hafif bir kriz sonrası babada sakinleşme. Nil hem anne hem de baba diye ağlıyor garip bir şekilde. Hani hanginiz yetişirseniz, ikisi de olur diye herhalde :)
Alt : Fazla oksijenden çarpılmış, hafif yorgun tipler. Zaten bir süre sonra da yola çıkıp eve döndük o gün.

Mini Tatil ve Kolsuz Parka

Haftasonu için arkadaşlarla kalabalık bir grup (18 büyük+3 çocuk) Fenerbahçe' nin Düzce Topuk Yaylası' ndaki tesislerine gittik. Arkadaşların büyük çoğunluğu koyu Fenerbahçeli, öyle ki bizim ve çoğumuzun düğününde marş da çalmıştı :)) Benim futbola çok merakım olduğunu söyleyemem, eşlik etmeye çalışıyorum diyeyim.

 

Toplamda yedi araba olunca herkesin buluşması gerekti, biz yolda biraz beklemek zorunda kaldık. Sabahın köründe, yolda diğerlerini beklerken çektiğimiz fotoğraflardan.

Tshirt-H&M / kolsuz parka-ben diktim / pantolon-mango outlet / botlar-deichmann

Havanın oldukça serin olabileceği haberini aldığımız için ona göre çantayı hazırlamıştım, iyi ki de öyle yapmışım sonbahar çoktan gelmişti. Göl kenarında, çimlerde temiz hava alınıp yürüyüş yapılabilecek, sakin bir yer.

Dış mekanlar aslında pek çocuklar için düşünülmemiş, gölün kenarında bir bariyer yok, köprünün korkuluk aralıkları çok geniş. Ama içeride oyun odası var, cumartesi akşamı yemeğimizi rahat yiyebildik onlar oynarken.

Bu hava dışarıda terlemeden-üşümeden oturmak için idealdi ama kışın kar yağınca da gitmek lazım, eminim doğa çok güzel oluyordur.

Bu son fotoğraflar da benim yetenekli arkadaşım Aslı' ya ait, karnı burnunda haliyle elinde kocaman fotoğraf makinesiyle bol bol fotoğrafladı bizi, sağolsun :))